پرش با دوچرخه

پرش و عبور از موانع با دوچرخه

هر مقدار هم که با احتیاط به طرف پائین در حرکت باشید باز با این حال، پرش امری اجتناب ناپذیر بوده و می بایست برای فرار از خطر، به سرعت، حالت پرش به خود گرفته و از روی موانع پرش کنید. پرش در حالت های مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد. همانند یک سنگ در جلو راه، عبور از چاله ها، رد کردن موانع و . . . برای عبور چرخ جلو از مانع یک راه حل بسیار ساده و همشگی وجود دارد و ان بلن کردن چرخ جلو از روی زمین با دستهاست(تک چرخ ). برای بلند کردن چرخ عقب و بدنه دوچرخه، بدون وجود فیکس ها در پنجه رکاب، شما قادر به سبک کردن چرخ عقب نیستید. فیکس های رکاب، کف پای شما را به پدال ها ثابت نگه می دارند. بهترین حالت دید عمومی حدود ۱۰ متر و دید چرخ جلو ۲ متر است، اما باز این نیز مانند موارد فوق بستگی تام به نوع مسیر انتخابی شما خواهد داشت چنین دیدی کمک بسیاری به شما خواهد کرد تا حالت مناسب را نسبت به مانعی که با آن مواجه می شوید به خود بدهید. نقش کمک فنرهای متعددی که بر روی دوچرخه به منظور گرفتن شکها قرار دارد بسیار حائز اهمیت و غیر قابل انکار است، اما بهترین کمک فنر ممکن؛ بدن خود شماست که با گرفتن حالت مناسب می توانید نیروهای وارده را تا حد زیادی خنثی کند. حالت دست ها، پاها و ستون فقرات نیز بسیار مهم و حیاتی است. چهار عامل، سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن می رساند: ▪ اطمینان به خود از لحاظ بالا بردن نکات ایمنی فردی؛ ▪ اطمینان به دوچرخه تان از لحاظ لوازم و قطعات؛ ▪ داشتن تجربه کافی؛ ▪ حالت صحیح بدن در سرا شیبی های تند؛ فیکس های پدال نیز بسیار کمک خوبی خواهند بود چرا که بر شکهای وارده، خطر در رفتن پا از روی پدال ها وجود دارد پس در کارهای جدی از فیکس پدال استفاده کنید. ▪ توصیه: هیچ گاه اعتماد به نفس خود را از دست ندهید، هر لحظه که فکر کردید و وسوسه شدید که زمین خواهید خورد این لحظه ای است که دوچرخه، شما را به زمین خواهد زد؛ با یک حالت ستیز و قدرت و نرمی به استقبال سراشیبی ها رفته و به خود تلقین کنید که هرگز تعادل خود را از دست نمی دهید.